Ja tego Ola na oczy nie widzialem. Owszem, Mada opowiadala mi o nim i na odleglosc chlopak wydawal sie nawet sympatyczny. zadna przesada! Milosc toczy ci szara substancje, niedlugo zostanie z niej goly matematyczny ogryzek! Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno.
|
|
|
|
Domek letniskowy Jaworowska w Sokołach Posiadamy noclegi 4 os. Cena 95 os.
Obiekt: salon odnowy biologicznej, salon piekności, wygodne łózko wodne, barek z alkocholem, parawan, pełne wyzywienie, do plaży 3km.
Domek letniskowy Jaworowska - 601961614 Sokołach ul.Merkleina
Tematyka: mikoszewo swinoujście ośrodek wypoczynkowy agroturystyka bieszczady dziwnowek Minczewo dąbki
Polecamy również:
Domek letniskowy Nawrocka w Jędrzejowie Pensjonat Dziwnówek tel 731317235 Akademik Mechelinki do plazy 2km Domek letniskowy Matyszewska w Kaźmierzu Akademik Konopaty Akademik Tursk Hotel Werblinia
|
|
<
|
Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Do mojego przedzialu wsiadly jakies dwie panie z dziewczynka i starszy pan w okularach, spoza ktorych przygladal sie nam uwaznie. Ta cholera ma racje... - mruknalem do niego- powinienem byl powiedziec
o¶rodek szkolenia kierowców wojtek tarnobrzeg zakopane pokoje Portal Naukowy Sennik catering GdyniaPoczul widac chlod bo szczelniej otulil sie szlafrokiem i dlonie zanurzyl w rekawy. Poniewaz siedzial w pewnej odleglosci od biurka, krag lampy tylko glowe jego wylanial z cienia; stozkowate sklepienie lysej czaszki, twarz drobna i pomarszczona o waskich, zwiedlych wargach i z nosem, ktorego ostry zarys nadawal policzkom wyraz ptasiej drapieznosci. Spod polprzymknietych powiek zaledwie widac bylo zrenice: nikle, wyblakle pasemko, nieruchome, uwiezione, zdawalo sie, w skorupie woskowej. „To jest moj ojciec?” - pomyslal nagle Seweryn i ogarnelo go zdumienie, jakby po raz pierwszy odkryl nie znana dotad prawde. Coz go wlasciwie z tym smiesznym, zniedoleznialym czlowiekiem laczylo? Mlodosc, ktora w sobie czul, nie miala nic wspolnego z tamta przywiedla staroscia i sama mysl o prawdopodobienstwie jakiegokolwiek powinowactwa wydala mu sie obrazajaca i wstretna. Mial wrazenie, ze gdyby przez dluzszy czas przypatrywal sie ojcu, powtarzajac sobie jednoczesnie, ze to jest wlasnie ojciec, uczulby wreszcie do samego siebie nienawisc. „Gdybym mial kiedy tak wygladac - myslal - wolalbym nie zyc. Coz bowiem moze wynagrodzic podobna wegetacje, czymze sie jest, gdy przestaje sie przyciagac ludzi, a w ich oczach zamiast zainteresowania znajduje sie obojetnosc? A jednak kiedys... - Seweryn zagryzl wargi. - Nie, nigdy!”
Wtem Gejzanowski podniosl glowe i jego oczy, z wysilkiem wyluskane z woskowego okrycia, spoczely na Sewerynie.
- Wiec chcesz jutro? - powiedzial. - Dobrze... Zajdz do mnie rano, dam ci pieniadze na droge.
Seweryn tak byl przygotowany na odmowe, ze szybka zgoda ojca oszolomila go.
|