Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Niespokojne, burzliwe uczucie do Marcina. To nie jest scisle okreslenie. W pewnym sensie, przynajmniej, nie jest scisle. Olo zauwazyl nas i odstawil grabie. Przeskoczyl grzadke astrow i szybko otworzyl furtke. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiñski. Do mojego przedzialu wsiadly jakies dwie panie z dziewczynka i starszy pan w okularach, spoza ktorych przygladal sie nam uwaznie.
|
|
|
|
Polecamy Kwatera prywatna Prusie 5 osobowe, 110 zł osoba, poza sezonem 75 zł. Wypozażenie: kuchenka gazowa, prysznic Wyzywienie: bufet
od plazy 550m basen odkryty solarium
Prusie - Solec
Ewit Woźniakowski - 132454107
Tematyka: agroturystyka gospodarstwo agroturystyczne łeba pensjonat chłapowo noclegi jastrzębia góra Prusie pobierowo domki
Polecamy również:
Agroturystyka Witkowice Hotel Rewal do plaży 900m Ośrodki wczasowe Rzucewo tel 562662954 Domek letniskowy Jarosławiec od plaży 1200m Pensjonat Falsztyn Hotele Rewa tel 562244715 Agroturystyka Kotwicka w Barcinie
|
|
<
|
Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Wieczorem matka poszla do kina. Poszedlem do pokoju ojca i wyciagnalem magnetofon. zadna przesada! Milosc toczy ci szara substancje, niedlugo zostanie z niej goly matematyczny ogryzek! W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie.
protetyka ³ód¼ magazyny samochody ¦wiata okucia meblowe dermamedPoczul widac chlod bo szczelniej otulil sie szlafrokiem i dlonie zanurzyl w rekawy. Poniewaz siedzial w pewnej odleglosci od biurka, krag lampy tylko glowe jego wylanial z cienia; stozkowate sklepienie lysej czaszki, twarz drobna i pomarszczona o waskich, zwiedlych wargach i z nosem, ktorego ostry zarys nadawal policzkom wyraz ptasiej drapieznosci. Spod polprzymknietych powiek zaledwie widac bylo zrenice: nikle, wyblakle pasemko, nieruchome, uwiezione, zdawalo sie, w skorupie woskowej. „To jest moj ojciec?” - pomyslal nagle Seweryn i ogarnelo go zdumienie, jakby po raz pierwszy odkryl nie znana dotad prawde. Coz go wlasciwie z tym smiesznym, zniedoleznialym czlowiekiem laczylo? Mlodosc, ktora w sobie czul, nie miala nic wspolnego z tamta przywiedla staroscia i sama mysl o prawdopodobienstwie jakiegokolwiek powinowactwa wydala mu sie obrazajaca i wstretna. Mial wrazenie, ze gdyby przez dluzszy czas przypatrywal sie ojcu, powtarzajac sobie jednoczesnie, ze to jest wlasnie ojciec, uczulby wreszcie do samego siebie nienawisc. „Gdybym mial kiedy tak wygladac - myslal - wolalbym nie zyc. Coz bowiem moze wynagrodzic podobna wegetacje, czymze sie jest, gdy przestaje sie przyciagac ludzi, a w ich oczach zamiast zainteresowania znajduje sie obojetnosc? A jednak kiedys... - Seweryn zagryzl wargi. - Nie, nigdy!”
Wtem Gejzanowski podniosl glowe i jego oczy, z wysilkiem wyluskane z woskowego okrycia, spoczely na Sewerynie.
- Wiec chcesz jutro? - powiedzial. - Dobrze... Zajdz do mnie rano, dam ci pieniadze na droge.
Seweryn tak byl przygotowany na odmowe, ze szybka zgoda ojca oszolomila go.
|